Renovatie

blog 42,

Af en toe is er iets aan renovatie toe. Dat is bij ons was dat het dak. Het achterdak is een jaar of 10 geleden gedaan en bij het laten vegen van onze schoorsteen in mei, heb ik de mannen even naar de voorkant laten kijken. Dat kon nog best een paar jaar mee ( gebouwd in 1968 dus das wel even geleden) maar er waren hoekjes van de dakpannen afgebroken, er lag geen damp doorlatende folie onder en de nokbalk bleek inmiddels een voedingsbodem voor iets wat je niet in je hout wilt zien of hebben. Tijd voor renovatie dus. Alle werkzaamheden van tegenwoordig die ook maar iets met de bouw te maken hebben kennen een lange wachttijd en als de bouwvak er ook nog tussen zit dan duurt het nog even. Maar in september is het dan eindelijk zover. Groot materieel neem de hele straat in beslag en 4 getatoeëerde lieve jonge mannen zetten flux een steiger en een daklift neer. Daags ervoor had ik met onze jongste al wat overhangende takken van onze magnolia afgezaagd en Frank knipte ze in stukjes voor de GFT bak. De Tatoes werken super met elkaar samen. De dakgootroosters die uiteraard ook versleten waren worden door onze jongste even bij de bouwmarkt opgehaald zo kunnen deze door de beschilderde armen weer worden aangebracht. En als klap op de vuurpijl bieden ze ook nog aan om het resthout in stukjes van 30 cm te zagen voor in de kachel, want dat hadden ze ook gezien. Superfijn. Ze hoeven het dan ook niet af te voeren natuurlijk maar ik ervaar het als erg attent en goed voor een top review! Nu maar hopen dat het stookverbod niet al te vaak actief is.

Je zou willen dat de renovatie van je lijf ook zo snel gaat en binnen twee dagen tegen een leuk 😵‍💫 bedrag gefixt is. Een paar koppen koffie een rol koekjes wat uurtjes in de zon of regen en klaar is kees.

Mijn teen hersteld voorspoedig. Koffie hielp enorm, koekjes eet ik niet en ook een leuk bedrag voor deze voorspoed kan op de spaarrekening blijven staan. Het leed is met een paar weken geleden. Bij Frank is dat echter een totaal ander verhaal.

De gemailde oncoloog belde snel terug. Frank maakte zich van te voren bezorgd over het gesprek maar alle gesprekken waarin iets gevraagd of geregeld moet worden, voeren we samen, dat komt dus altijd goed. Ze was zeer content met de door mij gegeven adviezen en plande direct een ct scan in. Een paar uur na het gesprek was de afspraak al zichtbaar in “mijn AVL” . We moeten nog 8 dagen wachten. Op de scan dan, want een uitslag en renovatie plan duurt nog langer.

Frank moet echt een nieuwe routine ontwikkelen. Elke dag in de lymphastim, om de paar dagen je kousen in de was. Want anders raken ze net als de badkamer ventilator verstopt met klein vuil. Dat is niet de bedoeling. Discipline is bepaald niet Franks sterkste kant. Dat heeft dus aansturing nodig. Dat is voor mij ook lastig, want Frank deelt weinig tot niets mee, en dus leef ik vaak twee levens. Ik observeer, volg , vraag na en stuur aan, observeer, volg en……zo verder. Vertrouwen is goed, zeker weten broodnodig.

De genoemde ventilator kreeg een nekslag door de dakrommel. Elke renovatie of verbouwing kent collateral damage. Dit is niet zo’n kostbare.

Waarom deze dingen het elke 5 jaar begeven vond ik uit via mijn grote digitale vriend. De luchtpijp erboven , zeker 2,5 meter lang door het dak van het huis, voert de lucht van onder af te weinig af. Waardoor dus fijn stof blijft hangen in de motor van de ventilator. Het zit al sinds 1968 verkeerd. Wij zijn zelf 7 ventilatoren verder….het is een tussen badkamer, dus er kan simpelweg geen raam open!

Het is net het lymfe systeem. Ergens een blokkade en de boel loopt vast of werkt helemaal niet meer. Omdat er een grote badkamer renovatie op de planning staat, bestel ik maar weer ongeveer dezelfde als we hadden. Bij de besprekingen met de badkamer installateur zal ik iets anders voorstellen zodat dit gedoe niet over 5 jaar weer vervangen moet worden.

Bij Frank werkt dat helaas niet zo. Er zijn geen verbouwingen meer mogelijk. Hooguit wat kleine renovaties. Een beetje vegen, stofzuigen, met nat afnemen, een beetje schuren, een likje verf. En een beetje stof wegwerken in de motor. Draadjes weer aansluiten en hij doet het weer even. We stofzuigen dus nog maar, beetje poetsen, beetje vegen….tot de draadjes misschien een ander route mogen nemen. Dat klinkt niet leuk. Dat is het ook niet…

En toen kwam de scan…weer uren in het AVl want eerst moeten de bloedwaarden oké zijn voor de nier die de contrast vloeistof moet gaan verwerken. Als we in de auto zitten belt de oncoloog al…Er is een bloedpropje in de longen gezien. Welliswaar een klein bloedpropje maar er is dus nu sprake van een longembolie. Het werd dus snel ( door de computer) gedetecteerd. Het recept voor bloedverdunners is al onderweg naar de apotheek. De volgende dag direct starten .

Tja en wat is nou wat…is er trombose en is er daardoor lymfe oedeem? Of komt de lymfe oedeem door de tumorgroei. We weten het niet….het wachten is nu op de uitslag van de scan.

Voorlopig maar even geen Lymphastim, totdat duidelijk is wat er aan de hand/been is.

@Petra

wil je op de hoogte blijven? Schrijf je dan in!