blog 39
juni 2026
Frank heeft opnieuw een versleten heup, zo bleek uit de scans. De eerste heup werd vervangen toen hij 43 was. Enorm vroeg en hij liep al zo’n 5 jaar met flinke pijn en dito pijnbestrijding rond, en een stok, dat ook nog. Het begon dan zo ongeveer rond zijn 37ste …zoiets. Na fysio en rustig aan doen, kan hij nu weer wandelen. Er is ook geen fysio meer. Destijds werd gezegd: u heeft een bouwfout en had als baby in een spreid broek gemoeten. Maar geen enkele controleuze van het consternatiebureau heeft de bouwfout destijds opgemerkt. Ook zijn ene been was korter dan het andere, of langer, afhankelijk van de meetkant.
Bij het schoenen kopen werd dan ook gekeken of er een stukje onder de hak gezet kon worden zodat het lopen evenwichtig kon worden uitgevoerd. Een kunstheup implanteren is al decennia een koud kunstje en na een week of 6 loop je weer redelijk goed rond. Deze operatie is een stuk minder ingrijpend dan een totale knieprothese. Maar hier al last van hebben op je 37ste was toch wel zorgelijk destijds. Want een prothese gaat maar ongeveer 20 jaar mee. Enfin. Het ding zit er al meer dan 20 jaar in en aan het begin van de kankerperiode zeiden we tegen elkaar: die prothese houdt het langer vol dan jij! Dus waar maken we ons druk over!
Frank mocht 65 jaar worden! Wie had dat gedacht…wij 18 jaar geleden niet in ieder geval. Toch gebeurde het ! Feest in huize Barel. Een enorme luxe taart werd bezorgd. Helaas niet van onze Haagsche favoriete bakker, maar dit was een uitstekend alternatief. Heimelijk bezorgd op de ochtend dat Frank naar LIZ was. En dat moest want als de bezorger komt dan weet de hele straat dat er wat bijzonders aan de hand is.
Frank had wel wat verjaardags-stress. Heb je zoon 1 gesproken? Ja ik heb zoon 1 gesproken. Is de bbq. geregeld, ja de bbq. is geregeld…ik weet niet wie er komen. Nee je weet niet wie er komen….en hij wilde wel een cadeau wat ie al heeft…dat ging dus ook niet gebeuren…verder was het stil en iedereen hield zijn mond behalve tegen mij… De bezorgauto heeft namelijk een enorme moorkop op het dak! Oh nee, dat mag je niet meer schrijven…moorkop…hoe heet dat tegenwoordig? Amersfoortse Bol? Ik heb geen idee, wie het weet mag het me schrijven. Als ik daarvoor AI gebruik, kost dat weer stroom en water…mag ook niet als je verantwoord bezig wil zijn….
Heerlijk ouderwetse zaak, bestellen per telefoon en contant betalen. Woon je al 34 jaar hier en heb je nog steeds geen weet van deze in Amersfoort en omstreken beroemde banketbakker, behalve dan dat je die bestelauto weleens ziet rijden…de bol is bijna groter dan de auto.
We hielden het piepklein. Groot was de verrassing dat naast oudste zoon ook de jongste kabouter meekwam! Zijn moeder bleef thuis, 180 km naar het noorden, uitrusten. Die zijn inmiddels ook met z’n tweeën…! Komende zomer zijn er dan dus twee kabouters in ons opa en oma gezin. Maar goed. Die kabouter dus…opa wist van niks…opa sliep. De kabouter ook, in de draagzak op de borst van zijn papa, het past nog net…. Ze waren die ochtend met tweetjes in de dierentuin geweest en alsof dat nog niet genoeg was, kon hij hier kennis maken met onze bontjas.
Bontjas zelf bleek nieuwsgierig naar die kabouter en wist steeds weer veilige plekjes te vinden waar hij uit kabouters handen kon blijven maar de boel wel kon observeren. Na afloop nestelde hij zich tussen oudste en jongste, past ook maar net …vertrouwd en eindelijk rust…
Het eerste wat er bij de kabouter naar binnen ging was een chocolade eekhoorn. Kabouter kan in Drenthe de eekhoorns goed aanschouwen. Of hij de vergelijking zag…geen idee. Maar lekker was het wel! Net als de taart. En mooi waren de vuurwerkfonteinen daar bovenop!
Taart, cadeaus, bbq, 3 kinderen en kabouter vulden de tijd en de tuin. Geweldig dat we dit moment mochten mee maken! Er ontbrak er alleen eentje, afgezien van kabouters moeder dan….Kind nummer 3 ( dochter nr 2) kon niet komen. Want met kind nummer 3 is het nodige aan de hand of liever gezegd…aan de heup.
Ze had al langer problemen. Uitval van zenuwbanen, ineens niet meer kunnen autorijden bv en dat is bijzonder problematisch als je in de auto onderweg bent…..je been niet meer voelt….dat maakt onveilig en erg onzeker. Heel vervelend, erg weinig fysiek kunnen doen. Het werd een enorme medische zoektocht. Deze dochter is 33 en woont in de buurt van Nijmegen, niet echt om de hoek. Nog minder om de hoek is haar werk in Amsterdam. Dat werd dus ook problematisch als je ook niet meer met het OV kunt reizen vanwege de pijn en uitval. Ze werd door haar toenmalige huisarts van het kastje naar de muur gestuurd, want jeee….., 32-33…..hoe ernstig kan het zijn…ga maar naar fysio en ..goed oefenen…
Er volgde een opeenstapeling van acties die niets uithaalde. Tot een slimme genius bedacht om eens een MRI te laten maken. Dat ging ook niet zonder slag of stoot , want als de Geniussen die je moeten helpen niet met elkaar communiceren dan wordt het een doolhof. Dochter hield vol en vol en vol…. Wat bleek uiteindelijk? Dochter 2 heeft hetzelfde probleem als haar vader. Dit kwam alleen iets eerder aan het licht doordat ze was gevallen met de fiets.
In het heupgewricht was het labrum gescheurd. Een soort kraakbeen ring. Dat geneest niet vanzelf. Dat kan operatief gehecht worden…eind goed al goed? NEE! Helemaal niet goed. Want het hechten heeft geen zin als de heup zelf niet in orde is en de juiste vorm heeft. Dochter 2 heeft heupdysplasie . Een behoorlijk ernstige heupafwijking die bij jong volwassenen voorkomt en als de consternatiebureau dames het probleem niet voelen heeft dat hele vroege heup slijtage tot gevolg.( De kabouter is al grondiger gecontroleerd incl röntgen ) Prothese erin en gaan met die banaan zou je dan zeggen, maar zo werkt het helaas niet. Die protheses gaan maar 20…….juist. Dat dus… Er is eigenlijk maar 1 arts NL die daar enorm veel ervaring mee heeft. dat Dr. Ensing in…..Assen……
Maar mmmm, moeder kan niet rijden, is zelf geopereerd, dochter kan zelf niet rijden en op 1 dag heen en weer is niet te doen voor haar….ook niet met de auto…maar oh hoe toevallig…we hebben er een aangenaam onderkomen…hotels kan natuurlijker, maar de Bosuil is al van alle gemakken voorzien. Enfin, broer 2 was chauffeur en ze overnachten samen in de Bosuil. Broer 1 zakte wat kilometers naar het zuiden en ging mee naar de arts.
De Ganz operatie die voor haar op het programma staat is een enorm ingewikkelde ingreep. Een deel van de heup wordt losgebeiteld ( !!) en gekanteld en weer vastgemaakt met bouten en schroeven zodat de heupkom beter de heupkop in het gareel kan houden en heupslijtage en pijn in de toekomst voorkomen kunnen worden. Als je geïnteresseerd bent staat onderaan een link. Het duurt maanden eer je daarvan hersteld bent . Je kunt niet alleen zijn direct na de operatie, je hebt heel veel zorg nodig. Je hebt geen recht op een revalidatiecentrum volgens de ziektekostenverzekering, en in het dorp waar ze woont ligt de hele zorgverlening op z’n gat. De arts was heel direct…als omgeving niet kan helpen, dan kan de operatie niet worden uitgevoerd. Sterker nog..dan kan je niet eens op het eerste consult in Assen komen!
Het was zo erg dat dochter 2 het wijkteam en de gemeente heeft aangeklaagd omdat ze niet de juiste zorg kon krijgen. ( Ze kan niet eens stofzuigen, haar bed verschonen …) het duurde allemaal maaaanden! Het 6 weken protocol slaat echt nergens op! Na enorm veel trammelant inclusief een persoonsverwisseling met een naamgenoot in dat dorp ( hoe is het mogelijk , dezelfde voorletter en achternaam …..Mevrouw u heeft al hulp….maar dan 55 jaar ouder…we kennen haar toevallig en daardoor ontdekte dochter wat er aan de hand was…) komt de hulpverlening nu op gang via de WMO.
Inmiddels staat er na heel veel gedoe een scootmobiel achter haar huis. Zo wordt ze letterlijk wat mobieler. Zo komt een bezoek aan het ouderlijk huis na een jaar ook weer een beetje in beeld, als de vervoerspas in orde komt. En misschien kan ze dan ook weer eens naar haar werk in Amsterdam. Moeders leest op zondagochtend 21 maart de zaterdagkrant nog eens wat uitgebreider door. Leest en leest nog eens goed….wat staat daar? 3D-geprinte titanium heupkom voor mensen ? Proef geslaagd voor honden en nu bij de eerste de eerste mens geïmplanteerd? Huh? Moeder klimt in de telefoon, dochter klimt in de mail en de telefoon. Het is nota bene haar eigen vakgebied! Ze zoekt de onderzoekers op, leest het hele onderzoek, stelt vragen op en bemoeit zich met de inhoud van het onderzoek. Ze kan de 3D kom bijna zelf ontwerpen en printen……
Wat volgde slaat zich raden…. Dochter 2 mag meedoen in het wetenschappelijke onderzoek. Gezien de aard van haar heup problematiek kan ze meedoen. De eerste vijf proefpersonen moet ze nu even afwachten. Door wederom samenwerking obstakels van de onderzoeksgroep is ze nu gepland voor de tweede ronde. Ergens begin volgend jaar??? Foto’s en beelden gaan naar het verkeerde ziekenhuis…ook dat nog…
Het gat in de lucht kan niet groter zijn, springen lukt ons beiden helaas niet…maar wat kan het schelen! We blijven maar even met de voeten op de grond….. Er gaat zich een enorm medisch circus ontvouwen de komende maanden. Als dat al niet aan de gang was…..dat vergeten we voor het gemak maar weer even. De ziekenhuis puzzels liggen naast elkaar. De komst van kabouter 2, de mogelijke chemo van Frank, mijn volgende knieprothese en de operatie van dochter 2.
Al deze activiteiten mogen een beetje in elkaar passen, en wat wij niet kunnen regelen moet de WMO maar doen. We gaan het beleven. De F van Framtid was er spontaan van omgevallen op de kast…dat is de afgelopen 10 jaar nog nooit gebeurd . Wie deed dat? Toen het gebeurde zat ik gewoon in mijn stoel….. Dan staat er Ramtid…gelukkig bleek er geen rampzalige vertaling van in het Zweeds …behalve “frame tijd”. Nou dat zal het dan wel zijn…een frame waarbinnen we verder gaan met ademhalen…..
Aldrig ett tråkigt ögonblick!
@Petra
Wil je op de hoogte blijven? Schrijf je dan in!
https://www.wza.nl/patient/onderzoek-en-behandeling/ganz-osteotomie
Framtid 