Verhuizen

Blog 32

Het had heel wat voeten in de aarde, verhuizen van de caravan naar ons nieuwe en ruimere onderkomen. Meubilair was er, op de bedden na, immers niet en al ons meubilair zat schroefvast in de Polar. Gelukkig is daar de site met een grote krullerige P om ideeën op te doen en de reclames te negeren en een grote blauwe kubus die op diverse plekken in het land praktisch naast de snelweg staat. Een digitale markt waar je van alles op de kop kunt tikken bleek ook heel handig. Je vult er zo in, of je het in Amersfoort of in Assen wil ophalen, dus ver weg was het nooit. Nog ruim voordat we de sleutel in ontvangst namen draaide mijn hoofd al overuren. Want ja, als het dan leeg is, hoe wil je het dan ingericht hebben? Wat kon er allemaal mee uit de caravan en wat wilde ik vervangen. Bleven we van de Mepal borden eten of gaan we voor een meer breekbare versie. Om het gewicht hoefden we dat niet meer te laten. Wat hebben we nog in huis wat we eigenlijk niet gebruiken en is dat dan geschikt? Gaan we de Bosuil ook nog verhuren? En wat moet er dan in staan? Wat moet er met de eerste rit echt mee, en wat met de tweede rit? Gaan we er direct slapen? Wat moet er dan mee uit de caravan, zodat je kan poepen, piesen, eten en slapen? Frank werd er bijna duizelig van, of wanhopig. Geen nood…ik had alles goed georganiseerd en droeg hem op uitsluitend te doen wat ik vroeg, dan zou het rimpelloos verlopen. In de laatste caravan nacht heeft de Zweedse Witte Beer zich nog van zijn beste kant laten zien…het vroor buiten 8 graden! De kachel deed het nog uitstekend! We kregen bij de sleutel ook een boeket bloemen……let wel, het huisje was leeg…..uhhhh, heb je dan een vaas??? Tuurlijk! Want als je de Quick shaker van Tupperware al bij je hebt, dan is dat gewoon de vaas! En een tafel en klapstoelen en de rest van de benodigde huisraad uit de caravan. Het stond er snel in. Onze Zweedse vierwieler zat keer op keer tot aan de nok toe vol.

Lijstjes lijstjes— Lange Lijsjes!

Van mijn moeder erfde ik een 100 jaar oud servies. Het werd decennia lang zorgvuldig, elk jaar, uit de al even oude eikenhouten buffetkast gehaald en in een zacht sopje gepoedeld. Ik gebruikte het al een aantal jaren op verjaardagen in de tuin, en daarna hup in de vaatwasser. De lange Lijzen verslikte zich bij zoveel reinheid maar behielden keurig hun kleur en vorm! Nog nooit zo schoon geweest dat servies! Bijpassend blauw bestek van de Luxemburgse firma had ik ook nog. Verjaardagen met een heleboel bezoek vieren we hier niet meer, dus stond de boel, overbodig, in de kast weggewerkt, te wachten op een mooie bestemming. Van mijn schoonmoeder erfde ik er nog wat bordjes van hetzelfde servies bij dus het was ruim voldoende. Maar ja wat moet een mens vervolgens met 3 grote antieke botervloten en een melkkan? En dan ook nog van een formaat wat tegenwoordig zelfs niet meer in de huidige keukenkastjes of laden past! Ahhh dacht mijn brein, handig voor de chocolaatjes bij de koffie en wat takjes uit het bos in de melkkan als vaas! Past er prima in!

Enfin, er werd heel wat uitgezocht, besteld, versleept, opgeruimd en verkocht. En bellen….want mag die vrachtwagen van die blauwe kubus wel het terrein bij de huisjes op? Dat mocht…en toen op het moment suprême weer niet…en toen na doorvragen gelukkig toch wel. Frank handelde het na mijn telefonisch aansturen keurig af. Als je middenin de supermarkt staat wordt je rug ineens een waterglijbaan als dat gebeurt.

De Bosuil veranderde een week na de sleutelontvangst in een ruimte vol met karton, schroeven, handleidingen, poten, kussens, en meubilair onderdelen. Nummer 3 zou helpen maar kwam niet omdat ze ziek was. Nummer 2 kwam flux uit Groningen om zijn vader te helpen met het in elkaar zetten van de nieuwe bank. Door al dat karton kon je het ding niet eens meer zien! De grote vraag rees: waar laten we al dat bruine spul? Ik begon maar met alles zo klein te snijden dat het in die grote tassen van die blauwe kubus paste en we het in de papier container van het park, door een gleuf konden laten glijden. Het ding was gelukkig net geleegd. Ik heb nog nooit zoveel stukken karton bij elkaar gezien!

De huisraad van de caravan vond snel zijn weg in de keuken van de Bosuil en ik kwam tot de conclusie dat er wel heel erg veel in die Zweeds beer paste maar niet in de keuken van het huisje!!!! De echte kampeerspullen gingen weer mee naar Amersfoort, daar kunnen we andere mensen blij mee maken. En dan de beer, die werd liefdevol door onze redder in caravan nood verwijderd en ontmanteld voor de onderdelen. Dag Doro2@, dankjewel voor vele kilometers, dagen, nachten, weken, maanden en jaren caravan genot!

We zijn inmiddels wat maanden verder. De Bosuil bevalt uitstekend. Onze klein kabouter kon er rustig slapen toen bij zijn beneden buren in Groningen de sloophamer de keuken werd verwijderd, zijn moeder kon er even werken en zijn vader met zijn oma even wandelen. Meneer keek zijn ogen uit naar de takken van de bomen die afstaken tegen de stralend blauwe lente lucht. De kinderwagen past tussen de twee bedden in de tweede slaapkamer waar ook zijn papa en mama kunnen slapen.

Ik was er al een poosje alleen, Frank ook, samen ook. En dan word je geappt, wanneer je weer in de buurt bent en of je kan oppassen…natuurlijk kan dat!

Wat een rijkdom!!

@Petra