30 Goedgekeurd

Blog 30 januari 2025

Ze is goed gekeurd onze Nanka, blijmoedig komt ze elke keer weer opdraven, zo eens in de maand., om de Xgeva injectie te zetten. De laatste keer was het glad en kwam ze dus later. Gelukkig…dan kon de injectievloeistof nog even opwarmen buiten de koelkast. Ik heb nog steeds niks geproduceerd met iets leuks met haar bijzondere naam. Daar hadden we het over, onder het drinken van de kop koffie, over namen, dat die tegenwoordig zo bijzonder en nauwelijks uit te spreken zijn. Laat staan te schrijven zijn als je dat net aan het leren bent. (En dat maak ik dus wekelijks mee) over afkorten en verkleinen van namen en over het vernoemen bv. Enfin Nanka drink haar koffie met melk en suiker terwijl we van namen gedachten wisselen.  En wat was nou de aanleiding? Haha, een hele bijzondere, mooie , leuke en vooral een lieve!

Op 11 december is ons lieve kleintje geboren. Zoon van 2e kind. Namen noemen we hier niet. We beschermen hun privacy! Dat wij alles wereld kundig maken over onszelf wil of niet zeggen dat we daar ons kwartet of eigenlijk kwintet en dus nu sextet in mee sleuren!  Van te voren uitgebreid besproken door onze aangetrouwde nummer 5 en onze nummer 2. Geen foto’s! Geen zoemende en klikkende mobieltjes boven het hoofd van lief kleintje. Kijk elkaar echt in de  ogen! Maak kennis met elkaar zonder al die elektronica. En gelijk hebben ze! Vroeger kon dat ook niet en moest je wachten tot je foto’s kreeg toebedeeld of wachten tot het rolletje vol was en er iets werd afgedrukt en opgestuurd kon worden met tante Pos. Kom kennismaken en zet het vast op je eigen netvlies!

Net zo gelijk hebben ze als het gaat om uitbannen van alle kunstvezels! Knuffels, kinderwagens vol plastic onderdelen, polyester waar je deeltjes van inademt, acryl kleding  en luiers vol chemische middelen om het maar oh zo enorm droog te houden! Wat een enorme zoektocht hebben deze nieuwe ouders ondernomen. En dat alles om een gezonde start te wensen voor hun kind, en wie wil dat nou niet. Ik kan er alleen maar met enorm veel respect naar kijken en handelen!

En dus breide ik enorm veel uren aan een wollen dekentje voor het lieve kleintje. Er leek geen einde aan te komen. 178 steken op 1 toer en geloof me, dat is veel op dikte nummer 4,5….maar niet nadat ik half internet had afgespeurd naar dezelfde wol als nummer 5 had ingekocht en schromelijk te kort bleek voor het gewenste formaat. Toen dat eindelijk af was kon ik beginnen aan wat ik niet laten kon. Iets maken van vilt, in het thema waar het kleintje mee omringt wordt. Moeder in spee is gek op de oceaan….

Door nummer 2 en 5 werd ook nog eens verhuisd want waar het lieve kleintje moest gaan wonen was een soort omgekeerde Keulse pot.

Het lukte en vader van nummer 5 en Frank togen aan de klus. Opa’s in de dop. De ene wat langzamer dan de ander, maar niet minder waardevol voor nummer 2 en 5. Gelukkig stond onze caravan op korte afstand. Dat bleek, zoals verwacht, enorm fijn. Er werd een complete vloer gesloopt op de woonverdieping, elke spijker zorgvuldig verwijderd. Hout werd naar de zolder gesleept voor nader gebruik. Er werd geïsoleerd, er werden lange planken door de ramen op de verdieping naar binnen geschoven en er werd gezaagd en getimmerd tot die verdieping weer begaanbaar was. Een mega klus die nog niet klaar is want op de tweede verdieping mag dat ook nog…

Ik poetste de keuken waar al in maanden geen doekje overheen was gegaan. Ik ging een enorm gasfornuis met dikke lagen bagger te lijf. Maar het lukte, het lukte allemaal zodat lief kleintje kon komen!

En hij kwam, 3600 gram zwaar met alles erop en eraan. Uiteraard het mooiste kindje van de wereld. Hoe kan het ook anders…..Helemaal goedgekeurd!

Dankzij onze witte beer op “fiets” afstand van het nieuwe huis, mochten we hem al een paar keer bewonderen. En er is een digitaal abonnement op baby tv afgesloten door nummer 2 en 5 zodat we op zeer onregelmatige tijd het moois kunnen bewonderen. Toch een camera boven zijn neusje, maar papa’s en mama’s mogen dat en de rest de wereld niet. En zijn naam? Goed internationaal uit te spreken, bijna fonetisch te schrijven enfin, helemaal goed!

Op diezelfde dag verloor ik mijn lieve nicht, een bijzondere vrouw die veel liefde te geven had en gaf aan iedereen om haar heen. Leven en dood staan op deze manier wel enorm dichtbij elkaar. Dat is wat het leven is, het gaat en komt. En dan zo dichtbij op de zelfde dag…..

De begrafenis was een fijn weerzien met familie die ik niet zo vaak zie, laat staan kan omarmen. Dat was zoals mijn lieve en wijze oude tante zei bij het gezellig samen zijn na de begrafenis : “weet je wat we hier doen? …..wij vieren hier het leven!” 

 En gelijk had ze!

Tja, en dan die Beer. Die krijgt wat rimpels onderin het plaatwerk. Een kolonie mieren heeft er een vochtige nest plek gevonden. Ze zijn misschien geëmigreerd  uit Luxemburg. Ik weet het niet. De dames foerage zijn op zoek naar kruimels, die zijn ver te zoeken , maar toch zien ik af en toe een werkster lopen. (voor de niet kenners onder ons, er zijn ook dames verzorging, dames opruimdienst, dames eitjes verzorging en en zo meer, elke werkster heeft haar eigen taak en als je eenmaal dame foerage bent, dan tref je het niet, dat is je eindstation en krijg je nooit meer een taak in het mierennest… en als er een schoen of drukkende vinger langskomt  dan heb je pech en wordt er een nieuwe dame uitgezonden als de koningin erge honger heeft.)

De kitranden van de beer zijn waarschijnlijk aan vervanging toe en dus zoekt het water zich een weg naar het laagste punt in het plafond.  Op een kwade dag ontstond er op de vloer iets wat leek op een beginnend mieren zwembad. En aan het plafond een eindje verder werd een druppelinfuus zichtbaar. Gelukkig had een reserve badjas een heleboel opgevangen en kon ik droog slapen. De kachel deed het prima, ook in de vrieskou, elektriciteit valt hier niet uit, stoppen slaan niet door en er is altijd een warme douche.  Maar leuk is anders. 

En wat nu? Gaat de beer nog naar het berenziekenhuis een dorp verderop waar een lieve berendokter woont die een paar maanden geleden ook even de printplaat van de kachel kwam repareren? Of zoeken we een alternatief? Dat valt niet mee in recreatief Drenthe.  In de weekenden dat ik daar was speurde ik al heel wat potentiële onderkomens af, maar ik werd daar erg verdrietig van. Een soort recreatie stalling voor mensen die niet thuis willen zijn. Verlepte planten in potten en schuttingen op half zeven. Afbladderende kozijnen of een gelikt park voor mensen met veel te veel geld, waar je toch echt elke week je hegje moet knippen met een nagelschaartje. En waar niemand wordt toegelaten die geen eigenaar is. Of parken waar je wel in mag investeren maar er zelf nauwelijks mag verblijven en vooral de inrichting van je onderkomen volgens de regels der hufter proef catalogus mag inkopen en elke 5 jaar mag vervangen op eigen kosten….  Je kunt er dan nog geen sok laten liggen. 

We zijn ermee bezig….wordt vervolgd….

Het wijkteam kwam ook op bezoek om de begeleiding van Frank te evalueren. Het werk van de coach 2x in de week is hard nodig om het reilen en zeilen rondom en in Franks leven te verduidelijken en te laten begrijpen. Frank heeft grote moeite, ondanks de wekelijkse planning om een goed , laat staan tevreden,  structuur in zijn leven aan te brengen. 

Activiteiten zijn al snel te vermoeiend , te veel of erg onduidelijk waardoor het niet lukt. Grote frustratie ligt dan op de loer. Passiviteit ook. Hoe kan je jezelf blijven en wat vind je fijn en prettig om te doen? De coaching kan worden voortgezet, dat is een fijne ontwikkeling. De ene keer komt de coach thuis en de andere keer wordt er gewandeld in de omgeving van onze woonplaats. 

Daarnaast wordt er uitgezocht of er buitenshuis een activiteit kan worden gevonden die voldoening en structuur kan geven op vaste basis. In plaats van het weggevallen werk wat weekritme en voldoening gaf maar waaraan niet meer kon worden voldaan. Het is een traject dat met de coach wordt uitgezocht. 

En dan tot slot nog het AVL. Frank mocht weer drie keer door allerlei apparaten die zijn lijf van binnen bekeken. Hij werd weer lek geprikt en vol gespoten. Gaf bijna licht.  De uitslag…alles stijgt maar er is geen reden om de behandeling op dit moment te veranderen. We kunnen weer even vooruit kijken. En dat is precies wat we gaan doen. Want de kanker die al zoveel jaar ons leven beheerst bepaalt niet alles wat we doen!

En zo gaat het leven in 2025 gewoon door, met al zijn ups en downs. 

We wensen jullie vooral veel ups in dit nieuwe jaar en dat wensen we onszelf ook!

Vier het leven !

@Petra

Wil je op de hoogte blijven? schrijf je dan in